ਅੱਜ ਅਤੇ ਕੱਲ ਨਵਰਾਤਰੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਦਿਨ, ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ 'ਚ ਮਹਾਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ

ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ! 

ਕੋਟਕਪੂਰਾ

ਨਵਰਾਤਰੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਦਿਨ ਮਹਾਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਂ ਤੋਂ ਮਨਚਾਹਿਆ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੂੰ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਮੀਰੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਹਾਗੌਰੀ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਨਵਦੁਰਗਾ ਦੇ ਸਵਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਰੂਪ ਹੈ। 

ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਗੌਰੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸ਼ੰਖ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ - 'ਅਸ਼ਟਵਰਸ਼ ਭਾਵੇਦ ਗੌਰੀ।'

ਮਾਤਾ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਆਦਿ ਵੀ ਚਿੱਟੇ ਹਨ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਾਰਡਰ ਵਾਲੀ ਚਿੱਟੀ ਸਾੜੀ ਪਹਿਨੀ ਹੂੰਦੀ ਹੈ।

ਮਹਾਗੌਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਬਲਦ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਭਯਾ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੈ। ਉਪਰਲੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਡਮਰੂ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਰ-ਮੁਦਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ. ਇਹੀ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ 'ਤੇ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਲੜੀ 'ਚ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। 

ਅਸ਼ਟਮੀ ਤਿਥੀ ਸ਼ੁਭ ਤਾਰੀਖ ਅਤੇ ਸਮਾਂ

ਪੰਚਾਂਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤਿਥੀ ਅੱਜ ਯਾਨੀ ਵੀਰਵਾਰ, 10 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ 12:31 ਵਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, 11 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ 12:06 ਵਜੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਦਿਨ ਮਹਾਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਸਵੇਰੇ 6.20 ਤੋਂ 7.47 ਤੱਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਸਵੇਰੇ 9.14 ਤੋਂ 10.41 ਤੱਕ ਹੋਵੇਗਾ।

ਮਾਂ ਮਹਾਗੌਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ 

ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਪਾਓ।

ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਵੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਚੌਂਕੀ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।

ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਮਠਿਆਈ, ਚੰਦਨ, ਰੋਲੀ, ਅਕਸ਼ਤ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਮਹਾਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ।

"ਓਮ ਦੇਵੀ ਮਹਾਗੌਰ੍ਯੈ ਨਮਹ"

ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ੁ ਮਾਂ ਗੌਰੀ ਰੁਪੇਣ ਸੰਸਥਿਤਾ ॥

ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ ।।

ਅਰਥ: ਹੇ ਮਾਂ! ਅੰਬੇ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ  ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਦਿਓ।

ਸ਼ਵੇਤੇ ਵਰਿਸ਼ੇ ਸਮਾਰੁਢਾ ਸ਼ਵੇਤੰਬਰਧਰਾ ਸ਼ੁਚਿਹ । ਮਹਾਗੌਰੀ ਸ਼ੁਭਮ ਦਦ੍ਯਾਨਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਮੋਦਦਾ ||

ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਆਰਤੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਕਥਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ।

ਮਹਾਗੌਰੀ ਆਰਤੀ-ਜੈ ਮਹਾਗੌਰੀ, ਜਗਤ ਕੀ ਮਾਇਆ।

ਜੈ ਮਹਾਗੌਰੀ, ਜਗਤ ਕੀ ਮਾਇਆ।

ਜੈ ਉਮਾ ਭਵਾਨੀ ਜੈ ਮਹਾਮਾਯਾ।

ਹਰਿਦੁਆਰ ਕਨਖਲ ਕੇ ਪਾਸਾ।

ਮਹਾਗੌਰੀ ਤੇਰਾ ਵਹਾਂ ਨਿਵਾਸਾ। 

ਚੰਦਰਕਲੀ ਔਰ ਮਮਤਾ ਅੰਬੇ।

ਜੈ ਸ਼ਕਤੀ ਜੈ ਜੈ ਮਾਂ ਜਗਦੰਬੇ।

ਭੀਮਾ ਦੇਵੀ ਵਿਮਲਾ ਮਾਤਾ।

ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ ਜਗ ਵਿਖਿਆਤਾ।

ਹਿਮਾਚਲ ਕੇ ਘਰ ਗੌਰੀ ਰੂਪ ਤੇਰਾ।

ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਹੈ ਸਵਰੂਪ ਤੇਰਾ।

ਸਤੀ ‘ਸਤ’ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਮੇਂ ਥਾ ਜਲਾਇਆ 

ਉਸੀ ਧੂੰਏਂ ਨੇ ਰੁਪ ਕਾਲੀ ਬਣਾਇਆ।

ਬਣਾ ਧਰਮ ਸਿੰਘ ਜੋ ਸਵਾਰੀ ਮੇਂ ਆਇਆ।

ਤੋ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਆਪਣਾ ਦਿਖਾਇਆ।

ਤਬੀ ਮਾਂ ਨੇ  ਮਹਾਗੌਰੀ ਨਾਮ ਪਾਇਆ।

ਸ਼ਰਨ ਆਨੇ ਵਾਲੇ ਕਾ ਸੰਕਟ ਮਿਟਾਇਆ।

ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਕੋ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਜੋ ਕਰਤਾ।

ਮਾਂ, ਵਿਗੜਾ ਹੁਆ ਕਾਮ ਉਸਕਾ ਸੁਧਰਤਾ ।

ਭਕਤ ਬੋਲੋ ਤੋ ਸੋਚ ਤੁਮ ਕਯਾ ਰਹੇ ਹੋ 

ਮਹਾਗੌਰੀ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਹਰਦਮ ਹੀ ਜੈ ਹੋ।

ਵਰਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਦੁਰਗਾ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਦੇ ਮੱਧਮ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ 9 ਦਿਨ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਵਰਤ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰੇ 9 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪੂਜਾ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿਓ। 

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਕੰਜਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਵੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਵਮੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕੰਜਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕੰਜਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਕੰਜਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 9 ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਦੋ ਲੜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ 10 ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੌਰਾਨ ਕੰਜਕਾਂ ਪੂਜਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਲੜਕੀਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੋ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਤੇ 10 ਸਾਲ ਤੱਕ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ 9 ਲੜਕੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਲੜਕੇ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਗੂਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੈਰਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਗੂਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਨਿਆ ਜਾਂ ਕੰਜਕ ਪੂਜਾ ਵੀ ਅਧੂਰੀ ਹੈ। 

ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕੰਜਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਦੇ  ਵਜੋਂ ਪੂਰੀਆਂ-ਛੋਲੇ ਤੇ ਖੀਰ ਉਚੇਚੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਸ਼ਟਮੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਦੇਵੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਰੀਅਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਨਾਰੀਅਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਜੋਂ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਦੁਰਗਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਦਿਨ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਜਕ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾਓ ਅਤੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾਓ, ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਮੌਲੀ ਬੰਨ੍ਹੋ ਅਤੇ ਭੋਗ ਲਗਾਓ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਚਾਂਗ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਸਾਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਨਵਮੀ ਤਿਥੀ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕੰਜਕ ਪੂਜਾ ਵੀ ਦੋ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਰਅਸਲ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਤਿਥੀ 10 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ 12:31 ਵਜੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਯਾਨੀ 11 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ 12:31 ਵਜੇ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ। ਅਸ਼ਟਮੀ ਤਿਥੀ ਦੁਪਹਿਰ ਬਾਅਦ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵਮੀ ਤਿਥੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਜਿਹੇ 'ਚ ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਨੌਮੀ ਦੋਵੇਂ 11 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਹੀ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਉਦੈਤਿਥੀ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਕੰਜਕ ਪੂਜਾ 11 ਅਕਤੂਬਰ 2024, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਿਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਨਵਮੀ ਦੋਵੇਂ ਮਨਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੰਦਰਾਂ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾਟੂ ਸ਼ਿਆਮ ਬਾਬੇ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ 11ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ  ਹੀ ਕੰਜਕ ਪੂਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੰਦਰਾਂ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾਟੂ ਸ਼ਿਆਮ ਬਾਬੇ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੂਰਗਾ ਨੌਮੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਕੰਜਕ ਪੂਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੌਮੀ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਅਨੂਸਾਰ  ਬਰਬਰੀਕ ਯਾਨੀ ਕਲਯੁੱਗ ਦੇ ਖਾਟੂ ਸ਼ਿਆਮ ਬਾਬੇ ਨੇ ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਦੋਰਾਨ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨੌ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤਿੰਨ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਮਾਤਾ ਮਹਾਗੌਰੀ ਕਥਾ

ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੌਰਾਨ ਕੇਵਲ ਕੰਦ ਵਾਲੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦੇ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਪੀ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਗੌਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਮਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਈ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਚਮਕੀਲੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਗੌਰੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਮਾਤਾ ਗੌਰੀ ਆਪਣੇ ਹਰ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਦਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਮਾਤਾ ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਭਗਵਾਨ ਭੋਲੇਨਾਥ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕਿਹਾ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦੇਵੀ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਪਾਰਵਤੀ ਵਾਪਿਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਪਾਰਵਤੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦਾ ਰੰਗ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੂੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਅਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਮੋਗਰੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਫਿੱਕਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਗੰਗਾ ਜਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗੌਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਦਿਆਲੂ, ਸਨੇਹੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ

 "ਸਰਵਮੰਗਲ ਮੰਗਲਯੇ, ਸ਼ਿਵੇ ਸਰਵਾਰਥ ਸਾਧਿਕੇ। ਸ਼ਰਣ੍ਯ ਤ੍ਰਿਮ੍ਬਕੇ ਗੌਰੀ ਨਾਰਾਇਣਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ।।" 

ਮਹਾਗੌਰੀ ਜੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਵੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਬਹੁਤ ਭੁੱਖਾ ਸੀ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਭੁੱਖ ਵਧ ਗਈ ਪਰ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਉਥੇ ਹੀ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਇਸ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਜਾਗਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਵਾਰ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਦੇਵੀ ਗੌਰੀ ਦੇ ਵਾਹਨ ਬਲਦ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੋਵੇਂ ਹਨ। 

ਇਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਦੁਰਗਮ ਦੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵੀ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਆਏ ਤਾਂ ਮਾਂ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨਾਂ ਜਹਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ। ਇਹੀ ਮਾਤਾ ਮਹਾਗੌਰੀ ਸਿੰਘਾਸਣ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਵਾਲਿਕ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 

ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ: ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕੁਆਰੇ, ਅਣਵਿਆਹੇ ਰੂਪ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। 

ਇਸ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ

ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ "ਕਾਲੀ" ਕਿਹਾ।ਪਾਰਵਤੀ ਇਸ ਮਜਾਕ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। 

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅਸਮਰੱਥਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਬੰਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। 

ਪਾਰਵਤੀ ਮੰਨ ਗਈ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਤੇ ਸਥਿੱਤ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਚਲੀ ਗਈ। 

ਪਾਰਵਤੀ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੀ ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਲਿਬਾਸ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ "ਮਹਾਗੌਰੀ" ਉਪਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜੋ ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਿਚ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। 

ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। 

ਪਾਰਵਤੀ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਰਸ ਕਰਕੇ ਕਾਲੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਾਲਿਕਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।

ਫਿਰ ਉਹ ਚੰਡੀ (ਚੰਦਰਘੰਟਾ) ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਅਤੇ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। 

ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵੀ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਜੋ ਚੰਡੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਨੇਤਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। 

ਚੰਡੀ ਨੇ ਫਿਰ ਰਕਤਬੀਜ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕਲੋਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਤਾ। 

ਪਾਰਵਤੀ ਫਿਰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਹਾਗੌਰੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ। 

ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਮਹਾਤਮਿਆ (ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ) ਵਿੱਚ ਮਹਾਸਰਸਵਤੀ ਜਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀਆਂ ਉਪਾਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। 

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਲਦ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਘਰ ਕੈਲਾਸ਼ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। 

ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਕਾਰਤੀਕੇਯ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ। 

ਮਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਅਜਿਹਾ ਹੈ

ਮਾਂ ਮਹਾਗੌਰੀ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਦੌਲਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਦੁਨਿਆਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਕੋਮਲ, ਗੋਰਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਪਸੰਦ ਹੈ।

ਮਾਤਾ ਗੌਰੀ ਦੇਵੀ, ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੁਰਗਾ, ਪਾਰਵਤੀ, ਕਾਲੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ। 

ਉਹ ਸ਼ੁਭ, ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। 

ਮਾਤਾ ਗੌਰੀ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇਵੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਨੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਪਤਮੀ ਤਿਥੀ ਤੱਕ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਚੋਪਚਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਮਾਂ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ, ਸਿਮਰਨ, ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅਲੌਕਿਕ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਇਹਨਾਂ ਪਦਾਰਵਿੰਦਾ (ਚਰਣ ਰੂਪੀ ਕਮਲਾਂ); ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮਾਂ ਮਹਾਗੌਰੀ ਜਰੂਰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਸੰਭਵ ਕੰਮ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਹਰ ਸੰਭਵ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਮਹਾਗੌਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਚ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਬੇਦਾਅਵਾ

ਇਸ ਲੇਖ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਤੋ ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਜੰਤਰੀਆਂ, ਪੰਚਾਂਗਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਾਧਿਅਮ ਹਾਂ। ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵਿਚਾਰਨ।

Source babushahi